2010

Het steriotype beeld van een roos is een stakerige plant met kleurige bloemen.
Helaas heeft zo'n plant last van luizen en sterroetdauw en is de snoei volgens de boekjes erg ingewikkeld.
En de rozengeur, is dat iets dat bij vroeger hoort en alleen nog in romantische gedichten terug te vinden is?
Door vanaf de basis (takopbouw) te beginnen wil ik werken naar andere rozen:
Rozen die elegant vertakken, heerlijk geuren, kleurige bottels tonen, opvallende stekels dragen en niet moeilijk te snoeien zijn.
Ik wil de groeikracht, de geur en de bloemgrootte van Étoile de Hollande Climbing combineren met vertakkingen zoals die te vinden zijn
bij de duinroos en bij Rosa glauca. Zaailingen in deze combinaties zijn dit voorjaar bovengekomen.
Komend seizoen wil ik de ontwikkeling van deze zaailingen volgen en daar volgend jaar een vervolg aan geven.
Dit seizoen ben ik bezig met de voorjaarsbloeiende rozen Hidcote Gold en Pteracantha.
Hiervoor heb ik de vaderplanten binnenshuis in bloei getrokken om ze tegelijk te laten bloeien met de moederplanten in de tuin.
Ook heb ik stuifmeel ingevroren van een eigen zaailing op grond van geur en opvallende meeldraden.
 

Een rozenbloem is niet alleen interessant als 'ie bloeit, maar als de meeldraden blijven zitten kan dat ook erg decoratief zijn.
Hier onder de meeldraden van een uitgebloeide bloem van Golden Wings. Bloembladeren die blijven zitten ogen vies en onverzorgd, maar met meeldraden die blijven zitten is dat anders.